secrets you know

 

Οι γιαγιάδες κρύβουν πολλά μυστικά.  Ξέρουν από μαντζούνια και γιατροσόφια, ξέρουν από μαγειρέματα και πως να σώσουν το φαγητό.  

Ξέρουν πως να διορθώσουν το πολύ αλατισμένο και να σε ξεγελάσουν με το φαγητό που «έπιασε» λίγο στον πάτο της κατσαρόλας …»μπήκε ο διάολος μέσα στην κατσαρόλα«… όπως έλεγε η δικιά μου η γιαγιά. H πιο πετυχημένη σάλτσα για μακαρόνια με κρέας της προέκυψε όταν της κάηκε η φρέσκια τομάτα στον πάτο της κατσαρόλας. Δεν πτοήθηκε καθόλου η Εριέττα, άλλαξε κατσαρόλα, πέταξε τα αποκαΐδια, και, μας έπεισε όλους ότι αυτή είναι η σωστή συνταγή, που την ακολουθούμε μέχρι σήμερα!

Έλεγε και κάτι άλλο «αλάτι μπαίνει, αλάτι δεν βγαίνει» γι’αυτό και έλεγε πάντα: «το αλάτι θα το βάλεις στο τέλος, πριν το τελευταίο ανακάτεμα, πριν σβήσεις τη φωτιά και θα το αφήσεις να κάτσει.  Αν βάλεις αλάτι μετά, αφού βγει από την κατσαρόλα κατά πάσα πιθανότητα θα χαλάσεις το φαγητό«.

Παράξενο γιατί ενώ το φρέσκο πιπέρι προσθέτει πολύ και απογειώνει τη γεύση, όταν το προσθέσεις την τελευταία στιγμή, πάνω από το σερβιρισμένο πιάτο, το αλάτι κάνει ζημιά (εκτός από τις τηγανιτές πατάτες όπου επιβάλλεται!!!).

dash of salt

 

Η γιαγιά λοιπόν, η Εριέττα — η Ελληνίδα γιαγιά, ξεχάστηκε μερικές φορές και άκουσε ότι της έλεγαν οι παλαιότερο και έβαλε μία μεγάλη πατάτα για να τραβήξει το παραπάνω αλάτι.  Εκείνη, έλεγε ότι το κόλπο πετυχαίνει, εγώ, για να πω την αλήθεια μου, νομίζω ότι άμα πέσει πολύ αλάτι στο φαγητό, μάλλον, το χάλασες οπότε, πρέζα-πρέζα και δοκιμάζοντας σε κάθε βήμα είσαι σίγουρη.

Ένα άλλο κόλπο της γιαγιάς (πριν τις σόδες και να καλλιεργημένα όσπρια που δεν είναι πιά τόσο σκληρά στο βράσιμο) ήταν να βάζει μέσα στα ρεβίθια, τα κουκιά ή τα φασόλια και ένα φλιτζάνι — στην κυριολεξία, το ίδιο το φλιτζάνι, από εκείνα τα χοντρά του Ελληνικού καφέ.  Βοηθούσε, λέει, στο καλύτερο βράσιμο!!

Όταν έχεις, πολλά εγγόνια στο σπίτι την ώρα που μαγειρεύεις, γιαγιά και, γουστάρεις να τα έχεις μαζί σου να γελάνε, να τιτιβίζουν αλλά και να μαθαίνουν φρόντισε να είναι ασφαλή.  Για το λόγο αυτό μην τους δώσεις ποτέ ένα μαχαίρι που δεν είναι καλό.  Ένα στραβό μαχαίρι ή, ένα μαχαίρι που δεν κόβει καλά, είναι πιό επικίνδυνο από ένα κοφτερό μαχαίρι.  Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι: Πρώτον, να τα μάθεις να το κρατάνε και να το χειρίζονται σωστά. Δεύτερον, να στηρίζονται καλά στα ποδαράκια τους και να είναι σε θέση πιό ψηλά από τον πάγκο ώστε να έχουν πλήρη έλεγχο και Τρίτον να τους δώσεις ένα μαχαίρι που να μην είναι δυσανάλογα μεγάλο για το μέγεθος του χεριού τους και τέλος να τα κατευθύνεις, να τα ενθαρρύνεις και να τα επιβραβεύεις σε κάθε τους βήμα. Αυτά τουλάχιστον, μου έμαθε, η δική μου η γιαγιά και με έκανε να αγαπώ την κουζίνα από μικρή!

 

 

Advertisements