Υπέροχη, γεμάτη γεύση και άρωμα σούπα, που θα απολαύσεις όταν κάνει κρύο, όταν πεινάς πολύ, όταν δεν είσαι πάρα πολύ καλά και όταν θέλεις να δώσεις, στα παιδάκια σου, κάτι θρεπτικό και υγιεινό. 

Η σούπα Minestrone , μας έρχεται από την γειτονική Ιταλία, όπου, σε κάθε περιοχή, τη βρίσκεις και διαφορετική. Ας πούμε στο Μιλάνο δεν βάζουν ζυμαρικά αλλά ρύζι arborio (εκείνο του ριζότο) ενώ στη Γένοβα βάζουν από πάνω μία γεμάτη κουταλιά σπιτικό pesto που λιώνει μέσα στη ζεστή σούπα και την γεμίζει άρωμα από βασιλικό και κουκουνάρι.

H minestrone είναι μια παχιά σούπα που περιλαμβάνει οπωσδήποτε ζυμαρικά ή ρύζι, ανάλογα με την περιοχή και φασόλια, κρεμμύδια, celery, καρότα, ζωμό και τομάτες μαζί με ότι λαχανικό ή κηπευτικό είναι της εποχής.   Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη συνταγή. Όπως είπα παραπάνω μπορεί να περιλαμβάνει ότι λαχανικά ή κηπευτικά είναι της εποχής ή όσα υπάρχουν στο σπίτι, μπορεί να είναι χορτοφαγική ή να τη φτιάξουμε με ζωμό από κοτόπουλο, κρέας και σε θαλασσινές περιοχές με ζωμό από ψάρι.

Ωστόσο, ο  Angelo Pellegrini*, ισχυρίζεται ότι η αυθεντική σούπα minestrone γίνεται από τον ζωμό των φασολιών (borlotti ή roman beans = μπαρμπουνοφάσουλα).

Η πρώτη αναφορά για την προέλευση της σούπας  minestrone βρίσκεται πριν από την επέκταση των λατινικών φυλών της Ρώμης, της μετέπειτα Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και, αργότερα, Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όταν η τοπική διατροφή ήταν «χορτοφαγική από ανάγκη» και αποτελούνταν, κυρίως, από λαχανικά, όπως κρεμμύδια, φακές, λάχανο, σκόρδο, κουκιά, μανιτάρια, καρότα, σπαράγγια, και γογγύλια.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το κύριο πιάτο ενός γεύματος ήταν το Pulte ένας χυλός από αλεύρι μαγειρεμένο με θαλασσινό νερό, μαζί με ότι λαχανικά ήταν διαθέσιμα.

Μετά τον 2ο αιώνα π.Χ, όταν η Ρώμη κατέκτησε την Ιταλία και μονοπώλησε τα εμπορικά και τα οδικά δίκτυα, μια τεράστια ποικιλία από προϊόντα έφτασε την πρωτεύουσα με αποτέλεσμα να αλλάξει το είδος της διατροφής, αφού προστέθηκε το κρέας μαζί με τον ζωμό του για την δημιουργία της σούπας.

Την ίδια εποχή το αλεύρι αντικαταστάθηκε από το ψωμί που οι Ρωμαίοι έμαθαν, από τους Έλληνες και, έτσι το pulte παρέμεινε η βασική τροφή των φτωχών.

Οι αρχαίο Ρωμαίοι αναγνώρισαν τα οφέλη της λιτής διατροφής (frugal από τη λατινική λέξη fruges, που είναι η κοινή ονομασία για τα σιτηρά, λαχανικά και όσπρια) έτσι, οι πηκτές σούπες αποτελούσαν τη βάση.

Στο βιβλίο μαγειρικής του «De Re Coquinaria«, ο Marcus Apicius  περιγράφει μια Ρωμαϊκή σούπα από το 30 μ.Χ. που παρασκευάζεται με farro (Ζέα, Ζέϊα ή Όλυρα, ένα είδος δημητριακού), ρεβίθια, φάβα, κρεμμύδι, σκόρδο, λαρδί και διάφορα πράσινα λαχανικά ανάλογα με την εποχή.

Όπως άλλαξαν οι διατροφικές συνήθειες των Ιταλών έτσι άλλαξε και η minestrone. Ο Apicius ξαναφτιάχνει τη σούπα pulte προσθέτοντας φανταχτερά υλικά όπως το μαγειρεμένο μυαλό και το κρασί.

Στην σούπα προστέθηκαν οι τομάτες και οι πατάτες από τους Αμερικανούς μάγειρες στα μέσα του 16ου αιώνα αλλάζοντας την σούπα που, σταθερά πλέον, περιλαμβάνει αυτά τα δύο υλικά σχεδόν σε όλες τις παρασκευές της.

Η παράδοση δεν χάνεται και, συνεχίζει μέχρι σήμερα, όπου η minestrone τώρα ανήκει σε αυτό που στην Ιταλία ονομάζουν «cucina povera» (κυριολεκτικά «φτωχή» κουζίνα ή «κουζίνα των φτωχών») και αναφέρεται στη μαγειρική που έχει ρουστίκ και αγροτικές ρίζες σε αντίθεση με την «cucina nobile» ή τις μαγειρικές που απευθύνονται στους πλούσιους και τους ευγενείς.

Υπάρχουν 2 σχολές που αναφέρονται στην δημιουργία της minestrone. H μία εικάζει ότι η minestrone δημιουργήθηκε τον 17ο ή τον 18ο αιώνα με την χρησιμοποίηση αποκλειστικά από λαχανικά που υπήρχαν στα σπίτια, στα μποστάνια και τους αγρούς και, που είχαν περισσέψει από προηγούμενες μέρες ενώ, η δεύτερη σχολή, θεωρεί ότι η σούπα, από την αρχή, γινόταν από φρέσκα λαχανικά και όχι από τα υπόλοιπα των προηγούμενων γευμάτων (left-overs).

Σήμερα θα δούμε μια «βασική συνταγή» για Μinestrone a la Genoveze που, ωστόσο, είναι μόνο η βάση. Αν έχεις ζωμό στο σπίτι (κοτόπουλο, κρέας ακόμα και ψάρι ) βάζεις μέσα ότι αγαπάς.  Άλλος θέλει αρακά και άλλος ρεβίθια.  Άλλος θέλει κολοκυθάκια και καρότα χωρίς πατάτες. Άλλος προσθέτει κομμάτια από λουκάνικο ή προσθέτει από πάνω τσιγαρισμένο bacon και τριμμένο τυρί. Άλλος βάζει ρύζι ή μακαρόνια ή φιδέ ή noodles.  Μπορείς να φτιάξεις μια minestrone δική σου όπως ακριβώς τη θες.

Χρειάζεσαι, για 6 άτομα (εκτός από το χρόνο που απαιτείται για να μουσκέψεις τα φασόλια, τα ρεβίθια και ότι άλλο).  Θέλεις 30 λεπτά για την προετοιμασία και περίπου 2 με 2 ½ ώρες μαγειρέματος:

  • 200 γρ. φασόλια χάντρες (που θα μουσκέψεις σε κρύο νερό από το προηγούμενο βράδυ) – το ίδιο ισχύει αν βάλεις ρεβίθια ή άλλο όσπριο όπως κόκκινη φακή, φάβα ή άλλο είδος φασόλια  –
  • 50 γρ. φρέσκο βούτυρο
  • Όλα τα παρακάτω θα πρέπει να τα κόψεις σε ψιλά κομματάκια (μικρό καρεδάκι):
    • 1 μεγάλο κρεμμύδι
    • 1 σκ. σκόρδο
    • 3-4 κοτσανάκια μαϊντανό
    • 1-2 φυλλαράκια φασκόμηλο
    • 100 γρ. bacon
    • 2 κλωνάρια celery
    • 400 γρ. τομάτες (ξεφλουδισμένες) – εναλλακτικά ντοματάκια κονκασέ
  • 2 καρότα, καθαρισμένα κομμένα σε λεπτές ροδέλες
  • 2 κολοκυθάκια, κομμένα σε ροδέλες
  • 3 μεγάλες πατάτες, καθαρισμένες κομμένες σε μεγάλο καρέ ή χονδρές ροδέλες
  • 200 γρ. αρακά (φρέσκο ή κατεψυγμένο)
  • 100 γρ. πράσινα φασολάκια (φρέσκα ή κατεψυγμένα)
  • 1/4 λάχανο λεπτοκομμένο (εγώ δεν το βάζω, δεν μου αρέσει)
  • 1 κ.γ. πελτέ
  • 3 λίτρα ζωμό κότας ή βοδινό (σπιτικός) – έχω δώσει συνταγή (Φτιάχνουμε, ζωμό, για να έχουμε!) και Bouillon*: Η βάση της χειμωνιάτικης σούπας  στην κατηγορία «Comfort Food – Εύκολα Γεύματα» )
  • 150 γρ. κοφτό μακαρονάκι ή οποιοδήποτε ζυμαρικό με μικρό σχήμα
  • 200 γρ. pesto
  • 150 γρ. παρμεζάνα (χοντροτριμμένη ή σε flakes)
  • Αλάτι
  • Φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Διαδικασία:

Σε μια βαθιά κατσαρόλα και σε μέτρια φωτιά ζεσταίνεις το βούτυρο και σοτάρεις κρεμμύδι, σκόρδο, μαϊντανό, φασκόμηλο και bacon ανακατεύοντας κάθε τόσο, για πέντε περίπου λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν.

Προσθέτεις, celery, πατάτες, καρότο και σοτάρεις για ακόμα 5-7 λεπτά.  Προσθέτεις τον πελτέ, μαζί με τομάτες, βασιλικό, φασόλια και αλατοπίπερο.  Ρίχνεις το ζωμό, αφήνεις για 5 λεπτά να πάρουν βράση, ανακατεύεις, σκεπάζεις και χαμηλώνεις τη φωτιά και σιγοβράζεις για 2 ώρες ανακατεύοντας κάθε τόσο.  Προσοχή μη σου ξεχειλίσει.

Βεβαιώνεσαι ότι έχουν ψηθεί τα φασόλια και οι πατάτες και προσθέτεις τα υπόλοιπα υλικά που είναι κολοκυθάκια, φασολάκια, αρακάς, λάχανο (αν βάζεις) και τα ζυμαρικά.  Δοκιμάζεις και διορθώνεις σε αλατοπίπερο και σιγοβράζεις για 10 ακόμη λεπτά ή μέχρι να ψηθούν τα ζυμαρικά (καλύτερα να είναι al dente, να κρατάνε λίγο).

Σερβίρεις τη σούπα ζεστή βάζοντας 1 κ.σ.pesto σε κάθε πιάτο και τριμμένη παρμεζάνα (αν σου αρέσει μπορείς να πασπαλίσεις με λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό) και συνοδεύεις με φρυγανισμένο ψωμί ή αν σου αρέσει με φρεσκοψημμένο σκορδόψωμο.

*Angelo Pellegrini (1904 – 1991), ήταν συγγραφέας βιβλίων για την ευχαρίστηση του να καλλιεργείς και να παράγεις το δικό σου φαγητό και κρασί και για την εμπειρία του να είσαι Ιταλός μετανάστης.  Υπήρξε καθηγητής της Αγγλικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Washington. Η οικογένεια του Pellegrini μετανάστευσε από την Τοσκάνη στο McLeary, Washington το 1913 όπου ο πατέρας του δούλευε στην κατασκευή των σιδηροδρόμων. Το πρώτο του βιβλίο «The unprejudiced palate» (1948) αποτελεί ένα σημαντικό έργο της «γαστριμαργικής» λογοτεχνίας και εκδίδεται, ακόμη και σήμερα.
Advertisements