Μας έρχονται από το Ιράν, τα λένε Tut που σημαίνει μούρο γιατί, τα αμυγδαλωτά στο τέλος έχουν σχήμα μούρου, και, είναι ότι πιο σαγηνευτικό έχεις δοκιμάσει ever! Σου έχω πει ότι τα γλυκά δεν τα αγαπώ ιδιαίτερα.  Όχι ότι δεν τα τρώω αλλά δεν μου λείπουν ποτέ, ή σχεδόν.  Μπορεί, 1 άντε 2 φορές το χρόνο να λαχταρίσω ένα γλυκάκι αλλά μέχρι εκεί.  Αυτά όμως τα αμυγδαλωτά είναι πραγματικά μαγευτικά και νομίζω ότι αν δοκιμάσεις ένα δεν θα σταματήσεις μέχρι να τελειώσεις το κουτί!

Δεν είναι για χόρταση, τις έχουν τις θερμίδες τους είναι όμως τόσο νόστιμα και εύκολα να τα κάνεις που πρέπει να τα δοκιμάσεις, τουλάχιστον μία φορά.

Χρειάζεσαι για περίπου 25 κομμάτια: 

  • 1½-2½ φλιτζάνια (150-250 γρ.) του τσαγιού, ασπρισμένα και αλεσμένα σε σκόνη (αν έχεις καλό ξηροκαρπάδικο στη γειτονιά σου θα βρεις έτοιμα αλεσμένα). Πρέπει να είναι αλεσμένα πολύ λεπτά σαν πούδρα για να πετύχει το γλυκό.
  • 1 κ.γ. κάρδαμο σε σκόνη
  • 160 γρ. ζάχαρη άχνη
  • 1 κ.σ. ανθόνερο
  • 2 κ.σ. ροδόνερο
  • 200 γρ. ζάχαρη
  • 2-3 κ.σ. φιστίκια κομμένα στη μέση ή στα τρία, κατά μήκος

Διαδικασία:

  1. Ξεκινάς με 150 γρ. αλεσμένα αμύγδαλα που θα βάλεις σε ένα μπολ με το κάρδαμο και την ζάχαρη άχνη.
  2. Προσθέτεις σιγά-σιγά το ανθόνερο και το ροδόνερο και ανακατεύεις μέχρι να φτιάξεις μια μαλακή ζύμη.  Αν χρειάζεται προσθέτεις λίγα-λίγα αμύγδαλα ωστόσο θέλει προσοχή γιατί η ζύμη δεν πρέπει να στεγνώσει πολύ και γίνει εύθραυστη. Αν σπάει δεν θα πλάθεται εύκολα. Εννοείται ότι αν βάλεις όλα τα αμύγδαλα και δεις ότι χρειάζεται θα προσθέσεις λίγο ακόμα ανθόνερο (μέχρι ½ κ.σ.) και ροδόνερο (μέχρι 1 κ.σ.) όχι παραπάνω γιατί θα πικρίσει και μόνο αν βάλεις 250 γρ. αλεσμένα αμύγδαλα.
  3. Χωρίζεις το μείγμα στα δύο και πλάθεις μια μπάλα με το κάθε κομμάτι.  Σε μια λεία επιφάνεια ανοίγεις την κάθε μπάλα σε κορδόνι με διάμετρο γύρω στα 2 εκ. και κόβεις σε κομμάτια 2,5 εκ. το καθένα.
  4. Έχεις δίπλα σου ένα πιάτο με την ζάχαρη και τα κομμένα φιστίκια. Αφού κόψεις τα κομμάτια κάνεις πιο λεπτή την μια άκρη, όπως βλέπεις στην φωτογραφία και κάνεις μια μικρή τρύπα στην κορυφή (την μεγαλύτερη πλευρά).  Τα περνάς, ένα-ένα στην ζάχαρη (να πάει παντού) και βάζεις στην κορυφή ένα κομματάκι φιστίκι.

Διατηρούνται σε ένα καλά κλεισμένο δοχείο σε δροσερό σημείο ή και στο ψυγείο καλυμμένα με μια πλαστική μεμβράνη για να μην ξεραίνονται.  Μπορείς, την επικάλυψη να την κάνεις και με καστανή ζάχαρη ή με ζάχαρη άχνη αν προτιμάς.