Αναζήτηση

Κατηγορία

Εξωτικές (και Ανατολίτικες) Μαγειρικές

2 σε 1: Λεμονάτο κοτόπουλο με couscous

Συνέχεια ανάγνωσης «2 σε 1: Λεμονάτο κοτόπουλο με couscous»

Cheesecake à la Japonaise!

Τα Ιαπωνικά cheesecakes είναι ακριβώς αυτό που περιμένεις.  Τέλεια ισορροπημένο και minimal. Τόσο όσο.  Με μια υφή που λιώνει στο στόμα που διασταυρώνεται με ένα αεράτο sponge cake, ονομάζεται, ενίοτε, soufflé ή cotton cheesecake γιατί είναι ανάλαφρο και απαλό σαν βαμβάκι.   Αυτό το συγκεκριμένο αφήνει μια λεμονάτη επίγευση που συνδυάζεται αρμονικά με την πλούσια υφή της crème fraîche.

Συνέχεια ανάγνωσης «Cheesecake à la Japonaise!»

Τέλεια αμυγδαλωτά!

Μας έρχονται από το Ιράν, τα λένε Tut που σημαίνει μούρο γιατί, τα αμυγδαλωτά στο τέλος έχουν σχήμα μούρου, και, είναι ότι πιο σαγηνευτικό έχεις δοκιμάσει ever! Σου έχω πει ότι τα γλυκά δεν τα αγαπώ ιδιαίτερα.  Όχι ότι δεν τα τρώω αλλά δεν μου λείπουν ποτέ, ή σχεδόν.  Μπορεί, 1 άντε 2 φορές το χρόνο να λαχταρίσω ένα γλυκάκι αλλά μέχρι εκεί.  Αυτά όμως τα αμυγδαλωτά είναι πραγματικά μαγευτικά και νομίζω ότι αν δοκιμάσεις ένα δεν θα σταματήσεις μέχρι να τελειώσεις το κουτί! Συνέχεια ανάγνωσης «Τέλεια αμυγδαλωτά!»

Ψητό χοιρινό «Pernil»

Το «Pernil» είναι ο τρόπος που ψήνεται και σερβίρεται το βασικό πιάτο στα γιορτινά τραπεζώματα του «Memorial Day» του Puerto Rico.  Είναι χοιρινό συνήθως σπάλα, ώμος ή ωμοπλάτη που, για να μαγειρευτεί σωστά, μπορεί να πάρει και όλη τη μέρα.   Η διαδικασία της προετοιμασίας είναι πανεύκολη ενώ το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά εντυπωσιακό στην εμφάνιση, με συναρπαστική γεύση και ιδιαίτερα χορταστικό.  Στην αρχή του το Pernil δεν είχε πολλά μυρωδικά λίγη ρίγανη, σκόρδο και ξύδι.  Με το πέρασμα του χρόνου όμως η γεύση ενισχύθηκε και βελτιώθηκε με την προσθήκη πιπεράτου κρεμμυδιού, αρωματικού, κύμινου και καυτερών chiles.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ψητό χοιρινό «Pernil»»

Paella λαχανικών

Ζούμε σε μια χώρα όπου τα λαχανικά και τα κηπευτικά υπάρχουν σε αφθονία. Έχουν χρώμα, γεύση, ποικιλία και άρωμα.  Επίσης, παραδοσιακά, στην διατροφή μας έχουμε λαδερά ή  νηστίσιμα φαγητά στις μεγάλες νηστείες, πριν το Πάσχα, τα Χριστούγεννα, το Δεκαπενταύγουστο και, οι περισσότεροι από εμάς, συνηθίζουμε να τρώμε λαδερά τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα.  Πάμε λοιπόν να φτιάξουμε ένα λαδερό διαφορετικό, με Μεσογειακές, ελαφρώς εξωτικές περιοχές, από την Ισπανία.  Paella όχι όπως ίσως την ξέρεις αλλά με μια ποικιλία λαχανικών που, ανάλογα με την εποχή, μπορείς να διαμορφώνεις με ότι λαχανικά και κηπευτικά βρεις.

Συνέχεια ανάγνωσης «Paella λαχανικών»

Ηünkâr Βeğendi (Χουνκιάρ Μπεγιεντί)

Χουνκιάρ Mπεγιεντί (Τουρκικά: Hünkâr Beğendi) είναι, ίσως, το πιο εμβληματικό πιάτο της Τουρκικής κουζίνας, που γίνεται με αρνίσιο ή μοσχαρίσιο κρέας και πουρέ από μελιτζάνες. Το όνομα του φαγητού στην τουρκική γλώσσα σημαίνει «όπως ο Σουλτάνος» ή «όπως αρέσει στο Σουλτάνο», υποδηλώνοντας τη νοστιμιά. Συνέχεια ανάγνωσης «Ηünkâr Βeğendi (Χουνκιάρ Μπεγιεντί)»

Καραμελένια λιχουδιά από την Περσία

Ένα τραγανό, μυρωδάτο και υπέροχο καραμελένιο γλυκό που μας έρχεται από την Περσία (Ιράν τώρα) και από την ιερή πόλη Qom. Η τοπική ονομασία του είναι Sohan-e Qom και είναι μια τραγανή καραμέλα αμυγδάλου αρωματισμένη με saffron (κρόκο) και στολισμένη με φιστίκι Αιγίνης, ρόδια — όταν είναι η εποχή τους – ή και αποξηραμένα cranberries.  Μπορείς βέβαια να βάλεις και άλλους, διαφορετικούς ξηρούς καρπούς όπως καρύδια, φουντούκια, peanuts, pecans, cashews κ.ά. Συνέχεια ανάγνωσης «Καραμελένια λιχουδιά από την Περσία»

Πικάντικο χοιρινό με σάλτσα από εσπεριδοειδή

Ένα πιάτο εξωτικό και μυρωδάτο που κατάγεται από την μακρινή και εξωτική Αϊτή.  Στον τόπο, του αυτό το πιάτο, είναι το Haitian Griot (προφέρεται Gree-oh) και είναι ένα από τα πιο αγαπημένα των Αϊτινών. Πλούσιο, τρυφερό, ιδιαίτερα νόστιμο, και, πολύ μυρωδάτο αυτό το χοιρινό μαγειρεύεται και μαλακώνει μέσα σε χυμούς από εσπεριδοειδή και προσφέρεται, συνήθως, με ρύζι (πιλάφι) και ποικιλία από ψιλοκομμένα τουρσιά (πιπεριές, λάχανο, καρότο και αγγουράκια)

Συνέχεια ανάγνωσης «Πικάντικο χοιρινό με σάλτσα από εσπεριδοειδή»

Σπιτικές «αραβικές» πίτες – Pitta bread

Το ψωμί και τα ζυμάρια, γενικότερα με συναρπάζουν.  Βρίσκω την διαδικασία «τελετουργική». Ο τρόπος που δένεται το αλεύρι με τα άλλα υλικά και ξαφνικά μετατρέπεται σε ένα μεταξένιο υλικό που το πλάθεις και του δίνεις ότι σχήμα θες. Ο τρόπος που, θαρρείς και ζωντανεύει καθώς φουσκώνει και διπλασιάζει το μέγεθός του.  Ο τρόπος που, καθώς ψήνεται, μοσχομυρίζει ο τόπος και, τέλος, η συναρπαστική γεύση που έχει… γλυκιά ή αλμυρή με στέλνει πίσω στα χρόνια τα πολύ, πολύ, πολύ παλιά και αναρωτιέμαι. Εκείνος ο πρώτος άνθρωπος, η πρώτη γυναίκα που είδε το στάχυ, πήρε το κουκί, το έτριψε στην πέτρα, το ανακάτεψε με νερό και το έβαλε στη φωτιά… πώς το σκέφτηκε; Για μένα αυτή η ερώτηση και πολλές άλλες μου δημιουργούν δέος και απορίες!

Συνέχεια ανάγνωσης «Σπιτικές «αραβικές» πίτες – Pitta bread»

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: